zonlicht bepaalt begin van bipolaire stoornis

Een interessant artikel deze maand in ‘Bipolar Disorders’, het internationale tijdschrift over de bipolaire stoornis.

De bipolaire stoornis kan op alle mogelijke leeftijden ontstaan. Vaak zien we de eerste symptomen rond het twintigste levensjaar, maar soms ook veel vroeger of later. Heeft de hoeveelheid zonlicht invloed op de leeftijd waarop de bipolaire stoornis zich voor het eerst manifesteert?

De onderzoekers hebben van meer dan 2000 bipolaire patienten gegevens verzameld over de woonplaats, de hoeveelheid zonlicht in die woonplaats, de bipolaire stoornis en de leeftijd van ontstaan van de eerste bipolaire symptomen.

Hoe meer de hoeveelheid zonlicht toenam in de lente, deste vroeger ontstond de bipolaire stoornis. Als het verschil in zonlicht tussen de winter en de zomer groot was, ontstonden de bipolaire symptomen dus gemiddeld eerder. Van de onderzochte landen werd de grootste toename van de hoeveelheid zonlicht in de lente gezien in Mexico, Los Angeles, Oslo en Santiago (Chili). Daar was de gemiddelde leeftijd waarop de bipolaire stoornis ontstond dus het laagst. De kleinste toename van zonlicht werd gezien in Miami en Sao Paulo in Brazilie (daar is het in de zomer bijna even zonnig als in de winter). In die steden ontstonden de eerste bipolaire symptomen het laatst.

2 Reacties op zonlicht bepaalt begin van bipolaire stoornis

  1. fred baghus schreef:

    Dat fenomeen dat zonlicht invloed heeft vermoed ik al
    langer.
    Ik wordt vaak manies bij heel mooi weer.
    Vaak in september bij heel mooi weer maar ook in de winter bij een hoge drukgebied.
    Het is dus altijd oppassen wanneer er een lange periode van warm en heel mooi weer is.

  2. FROUKJE VAN VELDEN schreef:

    Mijn ervaringen zijn dat ik altijd in het voorjaar of zo-
    mer hypomaan of heel manisch werd, hier konden ook jaren
    tussen zitten. Een opname was er alleen als ik volslagen
    ontremd was en een gevaar voor mezelf was. De lente, zomer, het licht, langer opblijven, plannen maken, het was of je uit een winterslaap ontwaakte.Soms stopte ik
    met Lithium zonder dat mijn psychiater dat wist. In de
    late herfst en winter leek het alsof alles langzamer ging.
    De plannen en euforie over lente en zomer waren in een
    diepe kast verdwenen en ik wilde vaak alleen maar slapen, ook al sliep ik niet de hele nacht.
    Eindelijk omdat ik vrij stabiel ben gedurende vele jaren, ben ik niet meer bang voor de invloed van de
    seizoenen. Maar ik ben ook nooit meer gestopt met mijn
    medicijnen, die zal ik denk ik tot mijn dood moeten
    slikken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *