huidreactie bij lamotrigine

Lamotrigine, een medicijn tegen epilepsie, wordt de laatste tijd ook gebruikt bij de bipolaire stoornis. Vooral de bipolaire depressie kan hiermee vaak worden behandeld, of voorkomen.

Een risico van lamotrigine is het optreden van een ernstig huidprobleem. Dit is een allergische reactie die beperkt kan blijven tot wat roodheid, maar ook heel ernstige vormen kan aannemen. Patienten die al gevoelig zijn voor huidaandoeningen lopen misschien een iets groter risico op zo’n reactie. De kans op zo’n allergische reactie kan verkleind worden door lamotrigine langzaam op te bouwen (elke 2 weken iets meer).

De laatste weken heb ik 3 patienten gezien met een huidreactie na lamotrigine. Meestal zit er niet veel anders op dan het medicijn weer te stoppen. Dat is heel spijtig als het wel goed werkte tegen depressieve klachten.

6 Reacties op huidreactie bij lamotrigine

  1. annemiek van der leeden schreef:

    ik gebruik al jaren lamotrige en depakine werken heel goed bij mij
    voel me goed er bij
    geen last van huiduitslag gelukkig
    wel moet me spiegel goed in de gaten gehouden worden
    omdat ik daar gevoelig voor ben
    annemiek

  2. Shirley van Lier schreef:

    Ook ik gebruik al jaren lamotrigine. Met daarnaast efexor (venlafaxine) en seroquel (quetiapine).Van dit laatste middel gebruik ik een snufje, maar het houdt mijn hoofd rustiger.
    Wbt. huidproblemen bij Lamotrigine. Ik heb daar gelukkig geen last van.Al moet ik zeggen dat sinds ik het slik wel allemaal kleine harde bultjes heb, op diverse plekken op mijn lijf, mn benen en voeten, en ook wat in mijn gezicht. Heel vreemd, het lijken een soort wratjes, maar dat zijn er niet. Ze doen geen pijn en jeuken niet, maar het ontsiert wat. Ik koppel deze bultjes wel aan de lamotrigine, maar het middel bevalt mij zo goed, dat ik die bultjes maar voor lief neem.
    Ik ben wel heel benieuwd of hier meer mensen last van hebben?
    vriendelijke groet, Shirley

  3. Sandra schreef:

    Ik gebruik sinds maart 2012 lamotrigine in combinatie met lithium. Hiervoor seroquel waar ik zeker 7 jaar stabiel ben geweest. Daarna 3 jaar instabiel geweest met allerlei medicatie erbij (valium, lormatemezepam, lorazepam, seroquel in hoge dosering: 900 mg, nozinan en uiteindelijk depakine). Een geagiteerde depressie deed mij besluiten om met alle medicatie te stoppen, behalve de lithium. Uiteindelijk uitgeput opgenomen, waar de psychiaters niet blij waren dat ik met seroquel was gestopt. Het is niet slim om zomaar met je medicijnen te stoppen, maar het heeft voor mij goed uitgepakt. Ik gebruik nu lamotrigine en slechts 50 mg seroquel voor de nacht. Ik voel me niet meer gedempt en ben uit een ernsige depressie gekomen. Ik ben nu sinds drie jaar eindelijk weer TOTAAL stabiel en voel me beter dan ooit. Ik heb mijn psychiater behoorlijk aan het werk gezet, maar daar wordt hij ook voor betaald toch? Uiteindelijk gaat het om mijn lijf en mijn gezondheid.
    Lang leve het eigen inzicht van de bipolaire stoornis!
    Verder geen problemen met bijwerkingen van lamotrigine. Ik slik 100 mg, dus mijn spiegel klopt niet. Desondanks voel ik me prima en zeggen ze tegenwoordig dat er naar de mensen wordt gekeken en niet zozeer naar spiegels. De psychiatrie gaat vooruit.
    Groetjes van een ervaringsdeskundige!!
    Met dank aan mijn SPV-er!!

  4. Maria ( M. A. N. ) von Buether schreef:

    Heb met angst en beven alle reacties, en vooral de bijwerkingen, gelezen.
    Mijn advies, gebaseerd op ruim 65 jaar Levenservaring en ruim 7 jaar met allerlei hulpverleners, is:

    Gooi alle chemische zooi overboord;
    Vraag hulp aan je vrienden, familie, etc.;
    Beloon jezelf, als je weer een stapje verder bent, maar ook – vooral – als het even tegen zit;
    Doe leuke dingen;

    LEEF !!!!!

    Mijn opa zei altijd: “Het is elke dag feest,maar je moet ZELF de vlaggetjes ophangen”.
    Ik heb ervaren, dat hij gelijk heeft.

    Knuffels,
    Maria.

  5. Jules schreef:

    Ik slik al jaren lithium vaak gecombineerd met een anti-depressivum. Ik ben dan redelijk stabiel. Hoewel nog steeds sombere buien. Een (hypo)manie heb ik al sinds 1997 niet meer gehad. Ik ben nu sinds 8 maanden zonder anti-depressivum. Maar voel de somberte de overhand krijgen. Mijn SPV-er stelt voor lamotrigine erbij te slikken en geen anti-depressiva. Dit lijkt voor mij als ik het zo lees hetzelfde te doen als lithium (stabiliseren). Ik twijfel dus of ik niet beter anti-depressiva erbij kan nemen. Hij wil me ook gelijk op 200 mg zetten wat me erg veel lijkt. Wat is uw idee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *