David Bowie en z’n halfbroer

David Bowie is een indrukwekkend artiest. Na een enorm lange carriere is hij weer volop in het nieuws. Niet alleen heeft hij een nieuwe cd uitgebracht, maar ook heeft hij een prachtige overzichtstentoonstelling in het Victoria en Albert Museum in Londen. Deze tentoonstelling doet in 2015 Groningen aan. Een aanrader!

Rowan du Burck heeft opnieuw een stukje geschreven over de link tussen muziek en psychiatrie, dat ik iets bewerkt heb voor dit blog. In dit geval niet specifiek over de bipolaire stoornis, maar over de psychiatrie in het algemeen.

About insanity bowietheman

De song All the madman, van het album ‘The man who sold the world” uit 1970, staat met recht op de lijst met ‘25 rocksongs about insanity’. De tekst gaat over iemand die geleidelijk in een psychiatrische kliniek komt, hoe het daar is en hoe het hem daar vergaat. Eigenlijk dringt de schrijver aan op opname omdat het buiten de instelling erger is. Hij is liever bij de ‘madman’ zoals hijzelf dan bij de ‘sadman’ buiten, die hem triest maken. Laat mij binnen blijven, buiten ben ik hulpeloos. Nog explicieter wordt de tekst met ‘Don’t set me free, I’m as heavy as can be, Just my librium and me, And my E.S.T. makes three’. Om verder te gaan met een verdwijnend libido en de roep om een ‘good ole lobotomy’. De tekst eindigt met ‘Zane, Zane, Zane, Ouvre le Chien’ wat een gekke wending is en daarmee een raadsel, terwijl de overige tekst zo duidelijk was.

David Bowie zelf heeft door de jaren heen behoorlijke schokken teweeggebracht met zijn muziek. Ook zijn uiterlijk was vaak spraakmakend. Zo was hij op de hoes van het album The man who sold the World te zien in een jurk, wat in 1970 niet echt geaccepteerd was en dus voor de Amerikaanse markt gecensureerd werd. Het was het begin van de androgyne look en men vroeg zich af of David zelf wel wist wie of wat hij was. Was hij homo, hetero of bi? Was hij Ziggy Stardust, David Bowie of gewoon David Robert Jones, zoals op zijn geboorteakte te lezen is?

bowiewhosoldIn de jaren zeventig heeft Bowie veel drugs gebruikt. Gemakkelijk is het dan om aan te nemen dat hij uit eigen ervaring de teksten voor All the Madman heeft geschreven. Dit is deels waar; echter niet hijzelf is opgenomen geweest in een psychiatrische kliniek, maar hij heeft dat van dichtbij meegemaakt met zijn 9 jaar oudere halfbroer Terry Burns. Die had, naar verluidt, schizofrenie en verbleef permanent in de psychiatrische instelling Cane Hill. Terry zou op de voorgrond en Cane Hill op de achtergrond staan afgebeeld op de Amerikaanse gecensureerde uitgave van het album The man who sold the world.

Een andere single die Bowie in de jaren negentig uitbracht over zijn halfbroer is het Jump they say, een single van het album Black Tie White Noise (1993). Er zit een mooie videoclip bij met David Bowie als zakenman die paranoïde ideeën heeft, vecht tegen een depressie en op het eind suïcide pleegt door een sprong van een wolkenkrabber. Volgens een biografie komt de inspiratie voor deze hit uit de zelfmoord van zijn halfbroer in 1985.

Om terug te komen op de laatste regel van ‘All the  madman’, het Franse ‘Ouvre le Chien’ zou je kunnen vertalen als ‘Open de hond’. Maar Ouvre le chien kan ook verwijzen naar het spannen van de haan van een wapen. Op de hoes lijkt Terry in een zak een geweer mee te dragenBowie_JumpTheySay

 

 

1 reactie op David Bowie en z’n halfbroer

  1. jantien van der zande schreef:

    Dit is eigenlijk geen reactie maar een tip:
    Bij TED (een site met zeer interessante sprekers)
    Spreekt Ruby Wax over haar depressies :
    Whats so funny adout mental illnes
    Een aanrader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *