Bruce Springsteen en de bipolaire stoornis

Bruce Springsteen heeft naar mijn weten geen bipolaire stoornis. Zijn vader zou wel manisch-depressief zijn. Over de depressieve klachten van ‘the Boss’ -daar heeft hij wel last van gehad- heeft mijn collega Rowan du Burck een stukje geschreven. Dat staat hieronder.

“In juli 2012 stond er een kort stukje in De Volkskrant over The Boss: ‘Depressieve Springsteen overwoog zelfmoord in 1982’. De journalist baseerde zich op een vrij groot artikel in The New Yorker over het bewogen leven van de op dat moment 62 jarige Bruce Springsteen.

Een van mijn eigen eerste langspeelplaten was ‘Born in the USA’ en ik kon niet vermoeden dat er geen sprake was van een vrolijke hit met even opgetogen videoclip, maar van een song die tijdens een depressieve periode geschreven was. Eigenlijk hoorde deze hit thuis op het melancholisch ingetogen album Nebraska waar Bruce in de songs zijn ‘blues’ van zich af zingt.  Hijzelf noemt het dan ook zijn meest misverstane song en verafschuwde de verzoeken van Ronald Reagan en de Republiekse partij om het te mogen gebruiken als een soort van ode aan Amerika.

Uit het artikel in The New Yorker leerde ik dat Bruce gedurende die periode moeilijkheden ondervond met zijn opkomende succes en voortdurende lof van alle kanten, terwijl hij worstelde met een soort van gebrek aan eigenwaarde. Hij was zich er terdege van bewust dat hij geen briljante gitarist is en vond dat hij zich niet kon meten met zijn idolen als Bob Dylan of Woody Guthrie . Ook leed hij aan vertwijfeling of hij wel oprecht kon zingen over de zelfkant van de Amerikaanse maatschappij, terwijl het hemzelf zo voor de wind ging. Met ‘Better day’s’ komt dit in de tekst ‘a rich man in a poor man’s shirt’ terug en dit is zichtbaar in de zelfspottende tekst ‘paid a kings ransom for doin what comes naturally’  in songs als ‘Ain’t got you’. Met zijn urenlange optredens probeerde hij zich af te matten om op zijn eigen manier boete te doen voor zijn succes.

Op advies van iemand in zijn kennissenkring zocht hij hulp door aan te kloppen bij een psychotherapeut en therapie te ondergaan. Hierdoor kon hij ook beter het gedrag van zijn vader plaatsen, dat
lastig was voor de jonge Bruce. Het was het mogelijke gevolg van de ervaringen uit de 2e Wereldoorlog die zijn vader had meegemaakt en van de vorm van manisch-depressiviteit, waarvoor zijn vader wisselend medicijnen gebruikte. Het zal geen verrassing zijn dat Bruce teksten aan zijn vader heeft gewijd, zoals in ‘Independance day’ of  ‘Adam raised a Cain’ en ‘Jack of all trades’. Op vragen van journalisten aan zijn vader welke liedjes hij het mooiste vond, was het antwoord ‘The ones about me’. In sommige gevallen gaat het over het dwangmatige gedrag van Bruce zelf, zoals in ‘My father’s house’ dat verwijst naar de jarenlange compulsieve nachtelijke ritjes lang zijn ouderlijke huis of het ‘Something in the night’ dat mogelijk gaat over de rit die Bruce maakte in 1982, waarbij hij dwars door de US reed zonder te stoppen en die door sommige gezien wordt als een moment waarop hij zelfmoord overwoog.

Voor mijn stukjes zoek ik altijd naar de psychiatrie in een song en een link naar de artiest. Voor Bruce Springsteen is dit het meest voor de handliggend in de song ‘This Depression’ van zijn album Wreckingball. De tekst geeft prachtig weer hoe een depressie kan voelen en lijkt een oprechte bekentenis. Zelf zegt Bruce dat hij in zijn depressiviteit een overeenkomst ziet met verslavingsproblematiek die collega artiesten kennen. Er kan altijd een moment komen van terugval en je moet daarvoor altijd op je hoede.

De mooiste anekdote van een jonge Bruce in aanraking met de psychiatrie is het moment dat Bruce met zijn toenmalige band The Castiles optrad in een psychiatrische inrichting. Voor het optreden werden ze  uitvoerig aangekondigd door een onberispelijk geklede heer die na 20 minuten de band groter  noemde dan de Beatles, waarop een dokter het tijd vond om de aankondiger  terug te brengen naar zijn kamer. ”

Mijn commentaar: Uit meerdere studies komt naar voren dat kinderen van bipolaire ouders vaker dan gemiddeld psychiatrische klachten ondervinden. Dat hoeft niet altijd ook een bipolaire stoornis te betreffen. Ook depressieve stoornissen, angststoornissen e.d. kunnen voorkomen. Misschien speelt dat hier ook.

1 reactie op Bruce Springsteen en de bipolaire stoornis

  1. Madelon de Klerk schreef:

    Ik vind het een heel interessant stukje over Bruce Springsteen en zijn manisch depressieve vader. Springsteen is al heel lang mijn idool. Ik ging naar concerten vele jaren geleden, maar hij is nog steeds
    niet te stuiten in optredens en nieuwe CD’s uitbrengen.
    Een nummer als ‘the River’ heb ik stuk gedraaid. Zijn muziek is altijd weer verfrissend en verrassend.
    Ook al is hij niet manisch het is helemaal geweldige
    muziek als je manisch bent, zijn power lijkt dan op
    je over te slaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *