bipolaire stoornis en werk

Werk is voor veel mensen om allerlei redenen belangrijk. Het geeft voldoening, vergroot het zelfvertrouwen, geeft als vanzelf een dagelijks ritme en het zorgt natuurlijk ook voor een inkomen. Een bipolaire stoornis kan vaak tot uitval leiden, tijdelijk of langduriger. Dit is gedurende 5 jaar onderzocht door een onderzoeksgroep uit Michigan, USA.

273 mensen met een bipolaire stoornis hebben zij jaarlijks getest op het klinisch functioneren (‘hoe gaat het met de stemming’), op cognitief functioneren en op het functioneren op het werk.

Patienten die meer last hadden van depressieve symptomen en patienten die minder goed konden schakelen van de ene taak naar de andere – zij waren bij cognitieve testjes minder flexibel – hadden in die 5 jaar meer uitval van het werk, hadden minder voldoening van het werk en leverden mindere werkprestaties.

Zeker omdat werk zo belangrijk is, zou juist bij mensen met een bipolaire stoornis de terugkeer naar de werksituatie zo veel mogelijk moeten worden bevorderd, eventueel met de nodige aanpassingen.
(bron: O’Donnell et al., J. Aff Dis, jun 2017)dwergen

4 Reacties op bipolaire stoornis en werk

  1. Rian Buys schreef:

    Wat u hier zegt, is iets waar ik het volmondig mee eens ben. Zelf vele jaren geleden volledig buiten het arbeidsproces geplaatst heb ik me ellendig gevoeld, vanwege het gemis van het werk wat me veel voldoening gaf alsmede het feit dat ik me een soort paria voelde die noodgedwongen op kosten van de maatschappij moest leven. En nu, bijna dertig jaar later, te lezen dat dat wat me altijd al zo stoorde nu een feit blijkt te zijn, geeft iets van verdriet en hoop tegelijk. De hoop dat zij die na mij het slachtoffer worden van ten eerste het leed dat de bipolaire stoornis simpelweg is, daarnaast het onbegrip zien van de heren doctoren die je voor het gemak maar afkeuren. De hoop dat zij die na mij getroffen worden, wel mogen werken maakt het net iets minder triest, dan het geval zou zijn, als er nog steeds een uitsluiting wordt gehanteerd.

  2. Geert Talsma schreef:

    Terugkeer naar de werksituatie zoveel mogelijk moeten bevorderd…persoonlijk was voor mij aangepast werk een betere optie. Helaas werken bedrijfs artsen en specialisten langs elkaar heen. Elk op hun “eiland”.Pas na lange uitval en een prima keurinsarts van het UWV (Jawel) deze mevrouw was gespecialiseerd in bipolariteit ben ik in een aangepast werken traject gekomen.
    Na veel puzzelen van verschillende banen was mijn conclusie: werk in buitenlucht met vaste werktijden.No deadlines, geen prikkels. Na voor 50% afgekeurd te zijn kan ik met voldoening werken in het hovenierswerk. Soms valt het zwaar (je bipolariteit heeft nooit lang vakantie) Maar is voor mij de perfecte formule om er mee om te gaan. Een duidelijker begeleidings route voor een ieder met bipolariteit zou verplicht moeten zijn.

  3. Em schreef:

    wat een superkinderlijk plaatje is er onder het artikel gezet, walgelijk.

  4. Vansteenbrugge Brigitte schreef:

    Ik heb een bipolaire stoornis en werk. Mijn bevindingen zijn dat lithium je zo erg onderdrukt dat je niet meer goed kunt functioneren.Sinds ik lithium slik ben ik veel trager dan mijn collega’s op het werk en mijn ik na mijn 8 uur werk totaal uitgeblust, waardoor ik niet meer in staat ben om mijn huishouden te doen. Daarom ben ik 4/5 gaan werken. Ik ben het ondertussen zo beu dat ik enkel nog in staat ben om te gaan werken en voor de rest in mijn zetel te liggen dat ik ben begonnen met het afbouwen van mijn lithium. Ik zit ondertussen aan de helft van de dosis die me is voorgeschreven en het verschil is enorm. Geen enkele arts zal me nu nog kunnen overhalen om mijn lithium weer op te drijven. Ik vind dat men de mensen teveel wil onderdrukken met medicatie. Als ze maar geen last meer hebben van u zijn ze tevreden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *