Zoekresultaten voor: adam ant

adam ant

Onlangs was Adam Ant in ons land voor twee optredens. In de jaren ’80 was hij een grote ster met hits als ‘Stand and deliver’.

Van Adam Ant is bekend dat hij lijdt aan een (ernstige) bipolaire stoornis. In Engeland komt hij daar rond voor uit. Hij is jarenlang uit beeld geweest door verschillende opnames in psychiatrische ziekenhuizen. Wat ik opmaak uit de pers is dat hij zijn muziek en de optredens min of meer gebruikt om in een vast levenspatroon te blijven. Hierdoor voelt hij zich stabieler. Hij blijft verre van alcohol en drugs en dat zal ook maken dat hij de laatste tijd weer op het goede spoor lijkt te zitten.

http://www.nu.nl/muziek/2977917/adam-ant-legt-punkverleden-bloot-tijdens-comebackshow.html

in de serie ‘beroemdheden en de bipolaire stoornis’: Adam Duritz van de Counting Crows

Op lijstjes met artiesten met een vermeende bipolaire stoornis wordt vaak Adam Duritz vermeld. Hij is de charismatische zanger van de groep Counting Crows. Betrekkelijk bekende songs van hen zijn: Mr. Jones, Big Yellow Taxi en bijvoorbeeld Accidentally in Love.

Vooral hun eerste drie albums staan bekend om de melancholische toon. Kijk alleen al naar de titel van de song: ‘This Desert Life’. Sommigen vinden ‘Colorblind’ het meest depressieve nummer dat ze ooit hebben gehoord, met regels alsadam

I am taffy stuck and tongue tied.
Stutter shook and uptight.
Pull me out from inside.
I am ready.
I am fine.

Of wat te denken van de song Good Time:

I just want to have a good time
Just like everybody else
And I don’t want to fall apart this time
So would you please invite me in.

In 2008 meldt Adam Duritz dat hij een psychiatrische stoornis heeft waarvoor hij medicijnen gebruikt. Veelvuldig kom je tegen dat hij een bipolaire stoornis zou hebben. counting crowsOok zou hij aan de drank zijn. Zelf noemt hij het in een interview een ernstige dissociatieve stoornis. Dat lijkt nog niet zo vreemd als je de hoes van ‘This Desert Life’ bekijkt. Soms zeggen mensen met dissociatieve klachten dat het net lijkt alsof ze alles vanuit een vissenkom bekijken. Alsof ze er zelf niet volledig bij zijn.
In juni 2012 geeft hij een uitgebreid interview aan een Amerikaans spiritueel tijdschrift en geeft hij wat meer openheid van zaken. Hij zegt dat een bipolaire stoornis nooit bij hem is vastgesteld. Wel heeft hij jarenlang medicijnen gebruikt die ook voor de bipolaire stoornis vaak worden voorgeschreven. Op dat moment is hij dat aan het afbouwen en voelt hij zich al wat helderder. Mogelijk gaat het om lithium.

Hier lopen we tegen een belangrijk punt aan. De stemming kan bij meerdere aandoeningen wisselen. Bij de bipolaire stoornis is dat de kern van het probleem, maar ook bij andere ziekten zien we depressieve of manische buien. Medicijnen die de stemming stabiliseren worden dus niet exclusief gebruikt bij manisch-depressieve patienten. Je mag het dus zeker niet omdraaien: als je een stemmingsstabilisator gebruikt ben je niet als vanzelf manisch-depressief.

Overigens vond ik zelf de eerste 3 cd’s, met de meer depressieve songs, veel sterker. Maar ik gun de talentvolle Adam Duritz natuurlijk zijn betere stemming…Adam-Duritz-22

Kurt Cobain manisch-depressief?

Eerder heb ik geschreven over o.a. Adam Ant, de broer van David Bowie, de vader van Bruce Springsteen, Adam Duritz van de Counting Crowes, Stephen Fry, Richard Dreyfuss, de zoon van dominee Jackson, Catharina Zeta Jones, Jimi Hendrix en Patricia Cornwell. Van alle beroemdheden spreekt Kurt Cobain vaak toch het meest tot de verbeelding. Nirvana-Lithium_(CD_Single)-Frontal

Ik heb wel eens een interview gegeven voor Radio Rijnmond over Kurt Cobain. Ik kwam tot de conclusie dat hij weliswaar de song ‘lithium’ heeft geschreven, maar dat er toch niet zo heel veel aanwijzingen zijn dat hij manisch-depressief was. Het was wel een gecompliceerd persoon, die alcohol en drugs gebruikte en veelvuldig verwijzingen naar zelfmoord en andere naargeestige zaken in zijn teksten verwerkte. http://soundcloud.com/rtvrijnmond/ddd-23jan-kurt-cobain

Een lezer maakte mij in een reactie attent op deze link: http://www.bipolar-lives.com/kurt-cobain-and-manic-depression.html#.UswWwdGA2M9. Hier komt men tot de conclusie dat er toch wel aanwijzingen zijn dat hij een bipolaire stoornis gehad kan hebben. Erg leuk om dit soort reacties te krijgen!

Zijn er Kurt Cobain-liefhebbers die hierover meer weten te vertellen? Volgens mij was hij trouwens ook linkshandig.. (http://www.deltamania.nl/bipolairen-vaker-linkshandig/)kurt cobain

voor onder de kerstboom: bipolaire kado’s

Het blog van ene Natasha Tracy: ‘bipolarburble’ is best het lezen waard.
Zij plaatste vorig jaar een grappig lijstje met kadootjes die je aan iemand met een bipolaire stoornis kan geven: http://natashatracy.com/bipolar-disorder/bipolar-life-christmas/. Sommige volgers van dat blog hadden nog extra suggesties.

Ik zal een deel van het lijstje vrij vertalen:

Voor onder de kerstboom:

  • een lichtbak (voor lichttherapie, zie mijn eerdere bericht)
  • oordoppen en een maskertje (voor een goede nachtrust, heel belangrijk!)
  • I-tunes tegoedbon (nummers van Adam Ant, the Counting Crows en Nirvana)
  • dvd’s (met films van Catharina Zeta Jones of Richard Dreyfuss)
  • boeken (‘de Onrustige Geest’ van Kay Redfield Jamison, ‘Electroboy’ van Andy Behrman , ‘Manisch depressief en nu?’ van Hoekstra en Kamp.http://www.bol.com/nl/p/manisch-depressief-en-nu/9200000005554496/ )
  • bipolaire shirts: t-shirts and other Bipolar Babe apparel here

Iemand van de volgers van Deltamania nog tips?

In elk geval… een vrolijk Kerstfeest!

beroemde mensen met een bipolaire stoornis

Ik heb gemerkt dat de stukjes over beroemdheden in trek zijn.

Rowan du Burck is een collega van mij, die veel weet van muziek en film. Hij heeft heel aardige stukjes geschreven over artiesten en hun psychiatrische stoornis. De komende tijd zullen we enkele co-producties proberen te publiceren. Hij zal vooral de levensloop en het werk van de artiest aanleveren. Ik zal proberen iets te zeggen over de vermeende bipolaire stoornis van deze beroemdheid.

Misschien zien we hoe de manisch-depressieve stoornis leidt tot grote creativiteit of dat mensen zeer succesvol kunnen worden met een bipolaire stoornis.

Eerder heb ik al enkele beroemdheden genoemd: Stephen Fry, Richard Dreyfuss etc. Kleine stukjes heb ik al geschreven over o.a. Kurt Cobain en Adam Ant http://www.deltamania.nl/kurt-cobain-bipolair/ en http://www.deltamania.nl/?s=adam+ant.

beroemdheden met bipolaire stoornis

Stephen Fry

De bipolaire stoornis wordt vaak in verband gebracht met creativiteit. Zijn manisch-depressieve mensen origineler, creatiever? Is dit alleen zo tijdens een manie? Of spreekt de manisch-depressieve stoornis nu eenmaal tot de verbeelding en denkt men bij zangers, acteurs en schrijvers al snel aan een psychiatrische stoornis? De boeken zijn hierover nog niet gesloten.

Onderzoek hiernaar is nogal moeilijk. Wat verstaan we precies onder creativiteit? Wie is beroemd genoeg? Ook is vaak nauwelijks te achterhalen of bij een bekend persoon werkelijk sprake is van een bipolaire stoornis. Dokters hebben hun beroepsgeheim en de persoon in kwestie is daar meestal niet open over.

Bekendheden waarvan wel eens gedacht wordt dat ze bipolair zijn, zijn bijvoorbeeld Charlie Sheen, Amy Winehouse en Kurt Cobain (zie ook bericht van 26 maart 2012: http://www.deltamania.nl/kurt-cobain-bipolair/ . Bij hen is dit echter totaal niet duidelijk.
Beroemdheden die veel duidelijker een bipolaire stoornis hebben en dit zelf ook hebben bevestigd, zijn bijvoorbeeld Stephen Fry (Engels acteur, komiek, schrijver), Richard Dreyfuss (Amerikaans acteur, bekend van o.a. Jaws), Kay Redfield Jamison (internationaal expert op het gebied van de bipolaire stoornis en schrijver van ‘De Onrustige Geest’) en Adam Ant (Britse zanger).

In onderstaand filmpje op youtube, zijn enkele, mogelijk bipolaire, beroemdheden te zien.

http://www.youtube.com/watch?v=9ZnAG38CWZI

bipolaire kadootjes voor onder de kerstboom…

Bipolaire kadootjes voor onder de kerstboom… enkele suggesties:

  • een lichtbak (voor lichttherapie, zie mijn eerdere berichten)
  • de laatste CD van Kanye West ( ‘I hate being bipolar. It’s awesome)
  • dvd’s met films van Catharina Zeta Jones of bijv. Richard Dreyfuss
  • boeken (‘de Onrustige Geest’ van Kay Redfield Jamison, de boeken van Pieter Overduin etc. etc.)
  • bipolaire T-shirts van BipolarBabe
  • oordoppen en een maskertje (voor een goede nachtrust)

Iemand van de volgers van Deltamania nog tips?

In elk geval… een vrolijk Kerstfeest!

Internationaal Bipolair Congres in Amsterdam: op zaterdag publieksdag!

Het grote internationale congres over de bipolaire stoornis vindt elk jaar ergens anders plaats. Vorig jaar was dat in Toronto, Canada. Dit jaar is het in Amsterdam! Uit de hele wereld komen experts naar Nederland om kennis te nemen van de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de bipolaire stoornis.

Dit jaar is er op zaterdag 16  juli een speciale dag voor patienten, betrokkenen en andere geïnteresseerden. Voor slechts € 20,- kan je die dag bezoeken en krijg je een interessant programma voorgeschoteld van topexperts, helemaal gericht op het algemene publiek. De voertaal is Engels, maar alles wordt simultaan naar het Nederlands vertaald.

Kijk voor meer informatie op: http://www.isbd2016.com/scientific-program/advocacy-day-program#.V1WuevBUerU

Schrijf je tijdig in, want er is een beperkt aantal plaatsen.isbdadam

Bruce Springsteen en de bipolaire stoornis

Bruce Springsteen heeft naar mijn weten geen bipolaire stoornis. Zijn vader zou wel manisch-depressief zijn. Over de depressieve klachten van ‘the Boss’ -daar heeft hij wel last van gehad- heeft mijn collega Rowan du Burck een stukje geschreven. Dat staat hieronder.

“In juli 2012 stond er een kort stukje in De Volkskrant over The Boss: ‘Depressieve Springsteen overwoog zelfmoord in 1982’. De journalist baseerde zich op een vrij groot artikel in The New Yorker over het bewogen leven van de op dat moment 62 jarige Bruce Springsteen.

Een van mijn eigen eerste langspeelplaten was ‘Born in the USA’ en ik kon niet vermoeden dat er geen sprake was van een vrolijke hit met even opgetogen videoclip, maar van een song die tijdens een depressieve periode geschreven was. Eigenlijk hoorde deze hit thuis op het melancholisch ingetogen album Nebraska waar Bruce in de songs zijn ‘blues’ van zich af zingt.  Hijzelf noemt het dan ook zijn meest misverstane song en verafschuwde de verzoeken van Ronald Reagan en de Republiekse partij om het te mogen gebruiken als een soort van ode aan Amerika.

Uit het artikel in The New Yorker leerde ik dat Bruce gedurende die periode moeilijkheden ondervond met zijn opkomende succes en voortdurende lof van alle kanten, terwijl hij worstelde met een soort van gebrek aan eigenwaarde. Hij was zich er terdege van bewust dat hij geen briljante gitarist is en vond dat hij zich niet kon meten met zijn idolen als Bob Dylan of Woody Guthrie . Ook leed hij aan vertwijfeling of hij wel oprecht kon zingen over de zelfkant van de Amerikaanse maatschappij, terwijl het hemzelf zo voor de wind ging. Met ‘Better day’s’ komt dit in de tekst ‘a rich man in a poor man’s shirt’ terug en dit is zichtbaar in de zelfspottende tekst ‘paid a kings ransom for doin what comes naturally’  in songs als ‘Ain’t got you’. Met zijn urenlange optredens probeerde hij zich af te matten om op zijn eigen manier boete te doen voor zijn succes.

Op advies van iemand in zijn kennissenkring zocht hij hulp door aan te kloppen bij een psychotherapeut en therapie te ondergaan. Hierdoor kon hij ook beter het gedrag van zijn vader plaatsen, dat
lastig was voor de jonge Bruce. Het was het mogelijke gevolg van de ervaringen uit de 2e Wereldoorlog die zijn vader had meegemaakt en van de vorm van manisch-depressiviteit, waarvoor zijn vader wisselend medicijnen gebruikte. Het zal geen verrassing zijn dat Bruce teksten aan zijn vader heeft gewijd, zoals in ‘Independance day’ of  ‘Adam raised a Cain’ en ‘Jack of all trades’. Op vragen van journalisten aan zijn vader welke liedjes hij het mooiste vond, was het antwoord ‘The ones about me’. In sommige gevallen gaat het over het dwangmatige gedrag van Bruce zelf, zoals in ‘My father’s house’ dat verwijst naar de jarenlange compulsieve nachtelijke ritjes lang zijn ouderlijke huis of het ‘Something in the night’ dat mogelijk gaat over de rit die Bruce maakte in 1982, waarbij hij dwars door de US reed zonder te stoppen en die door sommige gezien wordt als een moment waarop hij zelfmoord overwoog.

Voor mijn stukjes zoek ik altijd naar de psychiatrie in een song en een link naar de artiest. Voor Bruce Springsteen is dit het meest voor de handliggend in de song ‘This Depression’ van zijn album Wreckingball. De tekst geeft prachtig weer hoe een depressie kan voelen en lijkt een oprechte bekentenis. Zelf zegt Bruce dat hij in zijn depressiviteit een overeenkomst ziet met verslavingsproblematiek die collega artiesten kennen. Er kan altijd een moment komen van terugval en je moet daarvoor altijd op je hoede.

De mooiste anekdote van een jonge Bruce in aanraking met de psychiatrie is het moment dat Bruce met zijn toenmalige band The Castiles optrad in een psychiatrische inrichting. Voor het optreden werden ze  uitvoerig aangekondigd door een onberispelijk geklede heer die na 20 minuten de band groter  noemde dan de Beatles, waarop een dokter het tijd vond om de aankondiger  terug te brengen naar zijn kamer. ”

Mijn commentaar: Uit meerdere studies komt naar voren dat kinderen van bipolaire ouders vaker dan gemiddeld psychiatrische klachten ondervinden. Dat hoeft niet altijd ook een bipolaire stoornis te betreffen. Ook depressieve stoornissen, angststoornissen e.d. kunnen voorkomen. Misschien speelt dat hier ook.